Google
   BAZYLIKATV 1st
   HISTORIA PARAFII 1st
   MSZE ŚWIĘTE 1st
   GALERIA 1st
   OGŁOSZENIA 1st
          polecamy:
 
  Regulamin
  Konspekty
  Komentarze
  Warsztaty
 
 
 
 
 
  Księża
  Sakramenty
  Kancelaria
  Pismo Święte
  Liturgia Godzin
  Katechizm
  Lednica
  Słowo na każdy dzień
  Piesza pielgrzymka
  Kanonizacja
  MB Pocieszenia
  Siostra Adelgund
  Wspólnota Szkół Kat.
  Rodzina Kolpinga
  Schola Bazyliszki
  Ogniska Sw. Rodziny
  Księga gości
 
  Pielgrzym
  Gość Niedzielny
  Niedziela
  KAI
  Opoka
  Wiara.pl
  Radio Głos
 
  Watykan
  Fundacja DzNT
  Dzieło Biblijne
  Ruch Światło-Życie










































aktualności 


Rocznica śmierci ks. proboszcza Arkadiusza Lissa (09 czerwca 1974)

Arkadiusz Liss (ur. 12 stycznia 1908 w Dzierżążnie k.Tczewa, zm. 9 czerwca 1974 w Chojnicach) – polski duchowny katolicki, kanonik, prałat, doktor teologii, prezbiter rzymskokatolicki diecezji pelplińskiej, delegat biskupi, proboszcz parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach. Pochodził z rodziny rolniczej, był synem Szymona i Klary z domu Piontek. Do szkoły powszechnej uczęszczał w rodzinnym Dzierżążnie. W latach 1918–1925 uczył się w pelplińskim Collegium Marianum. W 1927 r. zdał maturę w Starogardzie Gdańskim. Po święceniach kapłańskich, które otrzymał 19 grudnia 1931 r. z rąk bp. Stanisława Wojciecha Okoniewskiego, był wikariuszem w Tucholi, a następnie dyrektorem oddziału "Caritas" w Grudziądzu i kierownikiem szkoły prywatnej im. Jana Bosko. W 1934 zorganizował w Grudziądzu dom noclegowy dla bezdomnej młodzieży (na 23 łóżka), redagował także dwutygodnik "Caritas". Później został generalnym sekretarzem związku "Caritas" diecezji chełmińskiej (do 1935 w Grudziądzu, następnie w Pelplinie) oraz członkiem zarządu ogólnopolskiego "Caritas". Zasłużył się zorganizowaniem w Pelplinie kongresu miłosierdzia 3 czerwca 1936, z udziałem przeszło sześciuset osób, na którym wytyczano plany działania Caritas na najbliższe lata.

W latach 1934–1937 studiował eksternistycznie na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując magisterium teologii na podstawie pracy Włóczęgostwo i żebractwo jako problem społeczny. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywał w Warszawie i tam był kapelanem sióstr skrytek. Po wojnie pełnił funkcję administratora bazyliki św. Janów w Toruniu. Od 15 stycznia 1947 do końca życia był proboszczem parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach, będąc równocześnie dziekanem dekanatu Chojnice. W 1952 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Chełmińskiej w Pelplinie, a w 1953 r. został delegatem biskupim. W 1954 r. uzyskał stopień doktora teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (na podstawie pracy Grzegorz Wielki jako autor i reformator Sakramentarza Gregoriańskiego). W 1970 r. został mianowany prałatem honorowym Jego Świętobliwości.

Jego zasługą jest dzieło odbudowy i odnowy średniowiecznej chojnickiej fary, zniszczonej i zdewastowaniem w czasie działań wojennych w 1945 r., a także uruchomienie w 1951 r. nowego kościoła filialnego w Charzykowach k. Chojnic. Podczas sprawowania przez niego rządów proboszcza chojnicki kościół farny otrzymał nową konstrukcję dachową. Przebudowana została zakrystia i kaplica NMP, która otrzymała nowy ołtarz rzeźbiony w piaskowcu. Wnętrze kościoła otrzymało stylowe otynkowanie, polichromię ścienną oraz nowy chór i organy.

Był wieloletnim publicystą prasy katolickiej, ogłosił m.in. na łamach "Miesięcznika Diecezji Chełmińskiej" artykuły dotyczące Caritas: Duch czasu a nasza "Caritas" (1936, nr 8), Ostatnie dziesięć lat pracy charytatywnej w diecezji chełmińskiej (1936, nr 8), Praca charytatywna w diecezji chełmińskiej (1937, nr 9).

Zmarł 9 czerwca 1974 w Chojnicach. Pochowany został na miejscowym cmentarzu komunalnym.




wykonanie